Terapia zastępcza testosteronem, znana również jako testosterone replacement therapy (TRT), jest stosowana w medycynie do kompensacji niedoborów tego hormonu u mężczyzn, kiedy organizm nie produkuje go w wystarczającej ilości. Terapia hormonalna okresu menopauzy drogą przezskórną wywołuje odmienne skutki metaboliczne w wyniku unikania efektów pierwszego przejścia przez wątrobę, czemu przypisuje się coraz większe znaczenie kliniczne. Współczynnik stężeń w osoczu estronu do es-tradiolu utrzymuje wartość charakterystyczną dla okre- W okresie menopauzy najskuteczniejszą formą jest hormonalna terapia zastępcza, w skład której wchodzą syntetyczne hormony. Nie wszystkie kobiety mogą ją jednak stosować. Nie jest to metoda dla pań, które między innymi chorowały na nowotwory hormonozależne (np. rak piersi, szyjki macicy) lub pań po 60. roku życia, pacjentek z Rak piersi i terapia hormonalna. 60% przypadków raka piersi wykazuje zależność hormonalną; dlatego wybiera się leczenie hormonalne, aby zneutralizować postęp komórek rakowych. W tych przypadkach, w których guzy nie mają receptorów hormonalnych, leczenie nie jest skuteczne. Vitotal dla Mężczyzn to suplement diety przeznaczony dla mężczyzn, zawierający składniki mineralne, witaminy, wyciągi roślinne oraz luteinę, likopen i lecytynę. Preparat zawiera zestaw składników mineralnych i witamin, wyciągi roślinne: z liści mate, z korzenia żeń-szenia i z kłącza imbiru oraz luteinę, likopen i lecytynę sojową. Jest przeznaczony do stosowania w celu Hormonalna terapia zastępcza nadal jedynie nie jest zaleca u mężczyzn. „Spadek testosteronu występuje już po 30. roku życia, ale jest on powolny u zdecydowanej większości mężczyzn” – podkreślił prof. Piotr Radziszewski, urolog z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Terapia hormonalna jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia raka piersi, szczególnie w przypadku hormonowrażliwych nowotworów. Efektywność terapii zależy od wielu czynników, takich jak typ raka, zaawansowanie choroby i odpowiedź pacjenta na stosowane leki. 5TUyX. 11 maj 2021 Autor: Anna Tylec Hormony to substancje, które mają wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Ich kontrola jest zatem niezwykle ważna, żeby zachować dobry stan zdrowia. Badania hormonalne dla mężczyzn powinny obejmować analizę hormonów płciowych, a więc przede wszystkim testosteronu, ale również hormonów związanych z tarczycą. Przedstawiamy najlepsze pakiety hormonalne stworzone z myślą o mężczyznach. Pakiety badań hormonalnych dla mężczyzn Zdrowie męskiego organizmu w dużej mierze zależy od prawidłowego funkcjonowania gospodarki hormonalnej, dlatego tak ważna jest jego kontrola. Jakie hormony zbadać u mężczyzn? Z pewnością należy poddać analizie poziom testosteronu, czyli męskiego hormonu. Odpowiada on nie tylko za wykształcanie się w życiu płodowym i późniejszym cech męskich, ale również powstawanie i dojrzewanie plemników czy funkcjonowanie gruczołu krokowego. Poza tym ważnym hormonem dla mężczyzn jest DHEA-S, który odpowiada za wspieranie pracy układu odpornościowego i wpływa na samopoczucie. Jakie badania hormonalne dla mężczyzn wybrać? Wszystkie wymienione analizy ma w sobie pakiet przygotowany przez platformę medyczną Badania krwi mające na celu zbadanie gospodarki hormonalnej mężczyzn zawierają analizę testosteronu i DHEA-S w pakiecie podstawowym. W rozszerzonym pakiecie hormonalnym dla mężczyzn znalazło się też badanie stężenia estradiolu, który wpływa na płodność oraz procesy fizjologiczne męskiego organizmu. Jaka jest cena takich pakietów, ponieważ podstawowy kosztuje 71 zł, a rozszerzony 109 zł. Badanie można wykonać w jednym z 500 punktów pobrań sieci Diagnostyka w całym kraju. Badania hormonalne mężczyzn w pakiecie rozszerzonym Analizę zdrowia warto wykonywać wielokierunkowo. Dlatego badanie hormonów męskich dobrze jest wzbogacać w inne komponenty kontrolujące najważniejsze obszary organizmu mężczyzny. Co powinno znaleźć się w rozszerzonym pakiecie badań hormonów mężczyzn? Na pewno lipidogram, który określi poziom cholesterolu, poziom mocznika i kwasu moczowego w kierunku chorób nerek i układu moczowego, stężenie glukozy we krwi, a także PSA całkowite będące markerem przerostu prostaty. Ważnym badaniem jest również pełna morfologia krwi. Wszystkie wymienione badania zawiera pakiet profilaktycznych badań krwi dla mężczyzn oferowany przez platformę medyczną uPacjenta we współpracy z siecią Diagnostyka. Oprócz nich panel pozwala zbadać poziom hormonów u mężczyzn, a dokładniej stężenie testosteronu i TSH, hormonu związanego z działaniem tarczycy. Ponadto w pakiecie znalazło się badanie homocysteiny, elektrolitów (sodu i potasu), D-dimerów, fibrynogenów, ALT, GGTP i CRP. Nie zabrakło również odczynu Biernackiego. Cena badań hormonalnych mężczyzn oferowanych przez platformę uPacjenta to 314 zł. Plusem pakietu jest to, że można go wykonać wygodnie w licznych punktach Diagnostyki w całym kraju. Zobacz także: Badania hormonalne - cena. Jakie pakiety hormonalne wybrać? Badanie hormonów męskich w abonamencie Natłok obowiązków, brak czasu i intensywny tryb życia sprawiają, że trudno jest pamiętać o regularnych badaniach profilaktycznych czy nawet diagnostycznych, zleconych przez lekarza. Dlatego warto przystąpić do abonamentu, w którym znajdą się wszystkie potrzebne badania, które pomogą mężczyźnie utrzymać zdrowie i kondycję. Ważne, żeby w takim panelu znalazło się też badanie poziomu hormonów u mężczyzn. Z taką ofertą wychodzi platforma medyczna POLMED. Abonament dla mężczyzn zawiera nie tylko szereg bezpłatnych badań, ale również darmowe, nielimitowane konsultacje medyczne u internisty albo lekarza pierwszego kontaktu. Poza tym oferowana jest szczepionka na grypę w okazyjnej cenie, a za dopłatą diagnostykę kardiologiczną czy badania endoskopowe. Abonament dostępny jest w wersji podstawowej i rozszerzonej. Ta druga zawiera dodatkowo diagnostykę i terapię alergii oraz pakiet rehabilitacyjny. W przypadku podstawowego abonamentu z badaniem hormonów męskich cena to 899 zł. Z kolei rozszerzony kosztuje 1650 zł. Abonament medyczny dla mężczyzn POLMED jest ważny przez rok od odpisania umowy. Warto zaznaczyć, że wykonywanie badań i umawianie wizyt możliwe jest jedynie w 14 punktach w 9 polskich miastach. Badania hormonalne dla mężczyzn na tarczycę Chociaż choroby tarczycy częściej kojarzone są z kobietami, również mężczyźni powinni dbać o zdrowie tego gruczołu. Ich również dotyka problem nadczynności lub niedoczynności tarczycy, a nawet choroba Hashimoto. Ten gruczoł odpowiada w męskim organizmie za przemianę materii w tkankach i narządach, wydzielanie hormonów płciowych i wzrostu, jak również poziom libido i erekcję. Tak więc widać – warto poszukać dobrych pakietów na poziom hormonów u mężczyzny. Jednym z atrakcyjnych paneli skierowanych do obu płci jest pakiet przygotowany przez platformę medyczną POLMED. Znalazły się w nich analizy trzech hormonów: TSH, który produkowany jest przez nasadkę mózgową, ale ma ogromne znaczenie dla poprawnego funkcjonowania tarczycy, a ponadto hormonu FT3 (kontrolującego hormony T3 i T4) i FT4 (ściśle zależnego od TSH). Cena badań hormonalnych u mężczyzn w kierunku chorób tarczycy to jedynie 49 zł. Jednak badanie z krwi można wykonać tylko w 14 placówkach zlokalizowanych w 9 polskich miastach. Inna propozycja to pakiet platformy medycznej Profilaktyczne badania krwi skierowane są zarówno do kobiet, jak i do mężczyzn. W wersji podstawowej analizie poddawany jest hormon TSH, a także hormon FT4. Natomiast wersja rozszerzona pakietu badań hormonalnych mężczyzn zawiera dodatkowo badanie przeciwciał ATPO w kierunku stanów zapalnych w obrębie tarczycy. Taki podstawowy pakiet profilaktycznych badań krwi pod kątem kontroli hormonów tarczycy kosztuje 49 zł, a rozszerzony 85 zł. Zaletą oferty jest możliwość wykonania badania w wielu punktach sieci Diagnostyka na terenie całego kraju. Dowiedz się więcej: Jakie badania na tarczycę wykonać? Ceny pakietów tarczycowych Kiedyś myślano, iż hormonalna terapia zastępcza zrewolucjonizuje życie ludzi. Nagle testosteron okazał się być lekiem na zaburzenia nastroju, spadek libido, gorsze samopoczucie, depresję, niepowodzenia w związkach, brak przyrostów masy mięśniowej itd... No ale jak to, czyli jednak nie polecasz nikomu testosteronu? Rób co uważasz, każdy ma wolny wybór i sam decyduje, co robi ze swoim życiem. Jednak stosując jakąkolwiek substancję, musisz być świadomy licznych skutków ubocznych, jakie mogą się z tym wiązać. To nie znaczy, że od razu po wyjechaniu samochodem do miasta ulegniesz wypadkowi. Ale... im częściej i dłużej jeździsz, tym statystycznie na większe ryzyko jesteś narażony. Testosteron posiada liczne negatywne skutki uboczne, część z nich ujawnia się od razu, inne mogą być ceną, jaką zapłacisz po kilku, kilkunastu latach stosowania farmakologii. Dlaczego więc terapia zastępcza testosteronem jest tak silnie promowana? Bo to rynek warty dziesiątki czy nawet setki milionów dolarów. Powoli doszliśmy do etapu, gdy przepisuje się różnorakie leki ludziom, którzy są zdrowi. Przykłady? Nie każdy użytkownik inhibitorów PDE5 cierpi na dysfunkcję erekcji. Część nadużywa viagry i podobnych związków w celach „sportowych”, do podniesienia „możliwości” w łóżku. Większość amatorskich kulturystów sięga po testosteron, pochodne 19-nortestosteronu (np. nandrolon, trenbolon), rhGH, IGF-1, insulinę czy beta-mimetyki. Wcale nie muszą tego robić, tylko po prostu chcą. Bardzo modne stało się sięganie po metforminę, a część z tych osób nie potrzebuje podobnych leków - wcale nie ma cukrzycy ani stanu poprzedzającego cukrzycę. Znam też ludzi, którzy z podobnych pobudek sięgają po „leczniczą marihuanę”, niektórzy biorą substancje narkotyczne, by poprawić sen, odreagować, „odstresować się” itd. W USA kolosalnym problemem stało się np. nadużywanie opioidów (legalnych, np. morfiny, oksykodonu, i nielegalnych, np. heroiny, fentanylu), co zabija tysiące osób rocznie. Wg Puja Seth i wsp., w 2016 r. 63 632 osoby zmarły w wyniku przedawkowania leków W Stanach Zjednoczonych, z tego 66,4% (42 249) dotyczyło opioidów. Fentanyl ewoluował od środka znanego tylko lekarzom do jednego z głównych opioidów na czarnym rynku. Podobną ewolucję przeszedł testosteron, obecnie jest jednym z głównych preparatów nadużywanych przez amatorskich sportowców. Z kolei „wspomaganie” u lepszej klasy zawodników, znacząco przykrócono przez regularne kontrole antydopingowe i ewolucję metod wykrywania testosteronu, pochodnych DHT i innych związków. Co to jest TRT/HTZ? TRT to inaczej testosterone replacement therapy, czyli hormonalna terapia zastępcza testosteronem. Uwaga: jak sama nazwa wskazuje TRT polega na dostarczaniu testosteronu, z kolei hormonalna terapia zastępcza jest terminem o wiele szerszym, sugeruje podawanie także zupełnie innych hormonów, nie tylko testosteronu. HTZ polega na uzupełnianiu określonych hormonów, np. testosteronu u mężczyzn i estrogenów u kobiet. Teoretycznie pod HTZ można by podciągnąć np. podawanie rhGH czy IGF-1, a niektórzy naukowcy spekulują, iż do HTZ nada się trenbolone (odniosę się do tego później). I tu ważna uwaga: nie istnieje jednolita definicja niedoboru hormonów u mężczyzn, w różnych latach używano wielorakich terminów np. męskie klimakterium, męska andropauza, zmniejszanie się stężenia androgenów związane z wiekiem (ADAM), częściowe zmniejszanie się stężenia androgenów związane z wiekiem (PADAM), późno występujący hipogonadyzm, zespół niedoboru testosteronu, hipogonadyzm lub zespół niedoboru testosteronu u dorosłych mężczyzn, zespół niedoboru androgenów, Expert opinion Andropause, Male climacteric, Male menopause Androgen decline in the aging male (ADAM) Partial androgen decline in the aging male (PADAM) Before official guideline ISSAM Late onset hypogonadism (LOH) 2002, 2005, 2008 ISSAM Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2008, 2015 ISSAM Hypogonadism or TDS in adult men 2015 ISSM Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2015 AUA Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2018 Endocrine Society Androgen deficiency syndrome 2006, 2010, 2018 Czytaj więcej na Expert opinion Andropause, Male climacteric, Male menopause Androgen decline in the aging male (ADAM) Partial androgen decline in the aging male (PADAM) Before official guideline ISSAM Late onset hypogonadism (LOH) 2002, 2005, 2008 ISSAM Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2008, 2015 ISSAM Hypogonadism or TDS in adult men 2015 ISSM Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2015 AUA Testosterone deficiency syndrome (TDS) 2018 Endocrine Society Androgen deficiency syndrome 2006, 2010, 2018 Czytaj więcej na Nie istnieje ugruntowany sposób terapii, każdy zaleca co innego, inne są progi odcięcia dla "zbyt niskiego" stężenia testosteronu. Michał Rabijewski, Wojciech Zgliczyński napisali: "Istotnym problemem w rozpoznawaniu zespołu TDS stanowi brak powszechnie akceptowanej dolnej granicy normy testosteronu." (źródło: Jakiego rodzaju produkty można stosować w TRT? Przykładowe produkty z testosteronem przepisywane mężczyznom w USA to: różnego rodzaju żele (np. androgel, androderm, fortesta, vogelxo, axiron), przezskórne podawanie testosteronu; testosteron doustny - testosteron na oleju, który ma się wchłaniać drogą limfatyczną. Doustny undekanian testosteronu (Andriol® Testocaps®) jest doustną formą terapii zastępczej testosteronem, która przywraca stężenie wspomnianego androgenu w normalnym zakresie i jest dostępny w ponad 80 krajach. Składa się z roztworu undekanianu testosteronu (TU) na olejowym nośniku, zawartego w miękkiej kapsułce żelatynowej. W przeciwieństwie do krystalicznego testosteronu, rozpuszczony w lipofilnym rozpuszczalniku znacznie zwiększa absorpcję. Deestryfikacja w celu wytworzenia testosteronu i 5α-redukcja do produkcji dihydro-TU (DHTU) odbywa się szybko w ścianie jelita, jak również w krążeniu obwodowym. Niestety, z praktycznego punktu widzenia efekty osiągane wskutek stosowania takiego rodzaju testosteronu nie są obiecujące; testosteron iniekcyjny np. cypionate (andro cyp 100, andro cyp 200, dep Andro 200 IM, dep-Andro 100 IM, depo-Testosterone IM, Testred Cypionate 200), (mieszanka na oleju do podawania domięśniowego); testosteron iniekcyjny np. enanthate (np. durathate 200, delatestryl), (mieszanka na oleju do podawania domięśniowego); testosterone iniekcyjny np. undecanoate (mieszanka na oleju do podawania domięśniowego); plastry; produkt podany do policzka (FDA dopuściła do obrotu np. Striant w 2003 r.); podskórne aplikatory testosteronu. Mit 1: „W HTZ można stosować trenbolone” SARM (ang. selective androgen receptor modulator) to selektywne modulatory receptora androgenowego. Są to względnie bezpieczne środki, choć też mają wpływ oś HPTA i mogą mieć wpływ na spadek stężenia testosteronu endogennego. Z niewiadomych przyczyn niektórzy naukowcy próbują zaliczać do SARM np. trenbolon lub nandrolone. Donner DG i wsp. w 2016 roku wykazali, iż trenbolone chronił szczury przed odkładaniem się tłuszczu, hipercholesterolemią i... uszkodzeniami mięśnia sercowego! Mało tego, trenbolone w odróżnieniu od testosteronu zmniejszał: odkładanie się tłuszczu wisceralnego, ilość trójglicerydów, hiperinsulemię, oraz lepiej chronił serce szczurów. Co najciekawsze, trenbolone spowodował istotnie mniejsze włóknienie mięśnia sercowego oraz wzrost prostaty (w porównaniu do testosteronu). Stosowano dawki 2 mg na kg masy ciała zwierzęcia, a więc sporą dawkę trenbolonu. Naukowcy na końcu stwierdzili, iż... trenbolone byłby lepszy w hormonalnej terapii zastępczej od testosteronu. Cóż, pan Donner DG i wsp. nie zdają sobie chyba sprawy, iż trenbolone to jeden z najskuteczniejszych środków blokujących układ HPTA, więc mógłby on tylko pogłębić objawy niedoboru testosteronu u ludzi. Jak każdy steryd anaboliczno-androgenny, wywiera on też negatywny wpływ na serce i układ krążenia (zaburzenia HDL, LDL). Krótkoterminowe wyniki badania na szczurach nie są tu żadnym punktem odniesienia. U ludzi trenbolone może wywołać zawał serca, a nawet zawał nerki. Podsumowanie Nic nie wskazuje, by stosowanie środków z grupy 19-nortestosteronu było dobrym pomysłem w ramach HTZ. Wszystkie te preparaty cechuje supresja endogennego testosteronu, co powoduje pogorszenie odczuwania dolegliwości związanych z niskim stężeniem testosteronu. Do tej pory, dla mężczyzn jedynym skutecznym rozwiązaniem jest sięganie po testosteron egzogenny w różnej postaci. Sprawdzić mogą się też preparaty SERM, hCG oraz inhibitory aromatazy. Duże efekty przynoszą też zmiany w stylu życia, zwiększenie aktywności fizycznej, ekspozycja na światło słoneczne lub podawanie witaminy D w miesiącach jesiennych i zimowych. Mit 2: „Hormonalna terapia zastępcza nie wiąże się ze skutkami ubocznymi” Testosteron pozostaje w użyciu od połowy lat 30. XX wieku. Przez kilkadziesiąt lat dogłębnie zdołano poznać związane z nim skutki uboczne. Jeśli ktoś mówi, iż jakiś lek nie ma skutków ubocznych, to znaczy, że on nie działa. Każdy lek ma „ciemną stronę”, niektóre preparaty są tak silne, iż przedawkowane mogą zabić. Paracetamol może zabić, a jest lekiem sprzedawanym bez recepty, zalega nawet na półkach w supermarketach. Insulina może zabić w ciągu kilku godzin, beta-mimetyki tak samo, DNP (wycofany i zakazany do stosowania środek u ludzi) tak samo. Podawanie SAA wiąże się z różnorakimi, licznymi skutkami ubocznymi. Testosteron może powodować: nadciśnienie tętnicze => wpływ na inhibicję 11β-HSD2. Nadciśnienie powoduje: udary mózgu, niedokrwienne, przerost lewej komory oraz niewydolność serca, nadmierny wzrost libido; mechanizm: prawdopodobnie nie chodzi wcale o stężenie testosteronu (co wykazano w badaniach), ale raczej o wzrost stężenia estradiolu (aromatyzacja testosteronu) - wbrew obiegowym opiniom, u mężczyzn estradiol pełni równie istotne lub nawet ważniejsze funkcje, niż u płci pięknej, zaburzenia profilu lipidowego (jednak w o wiele mniejszym stopniu, niż np. winstrol czy proviron); testosteron (długie estry) w dawce 200 mg tygodniowo zredukował poziom HDL o 9% (i to tylko wybranej frakcji, HDL3). Ale to nie wszystko - poziom LDL (złego cholesterolu) zmniejszył się o 16% u zawodników, którym podawano sam testosteron enanthate [JAMA, 1989], wzrost stanu zapalnego, szczególnie jeśli jednocześnie spożywa się alkohol;. Co ciekawe, z drugiej strony niedobory testosteronu (obserwowane np. z wiekiem) sprzyjają wzrostowi stanu zapalnego w organizmie. Niektóre badania wskazują, iż podawanie niewielkich dawek testosteronu jest obojętne lub ten wpływ jest pozytywny, jeśli chodzi o markery stanu zapalnego, nadciśnienie tętnicze => aromatyzujące sterydy anaboliczno-androgenne; mechanizm: retencja sodu i płynów (estradiol), wpływ na syntezę angiotensynogenu w wątrobie (substrat reniny, z kolei wytwarzanej przez nerki), niewydolność oraz uszkodzenia nerek (bezpośrednio: toksyczność dla nerek oraz pośrednio poprzez wpływ na ciśnienie tętnicze. Zaznaczam, iż ta kwestia nie jest na razie dobrze zbadana, a mechanizm jest z pewnością wieloczynnikowy), zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (wpływ na czynniki krzepnięcia oraz hematokryt), nadkrwistość - nadmiar krwinek czerwonych występuje nawet u 20% stosujących hormonalną terapię zastępczą, możliwy jest udar mózgu, ostry zespół wieńcowy, przemijający atak niedokrwienny mózgu, zatorowość płucna, zakrzepica naczyń trzewnych, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica tętnic obwodowych). W studium z Tromsø wykazano, iż mężczyźni mający poziom hematokrytu (hematokryt = ilość erytrocytów) większy lub równy, niż 46%, mają ponad raza większą szansę na incydent żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang. venous thromboembolism; VTE) oraz razy większą szansę na nieprowokowany incydent żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w porównaniu do mężczyzn mających hematokryt niższy, niż 43%, zablokowanie układu HPTA, bezpłodność (nawet niewielkie dawki testosteronu). W badaniach Wallace EM i wsp., 28 zdrowych, płodnych mężczyzn w wieku 23-40 lat, otrzymywało 200 mg testosteronu enanthate tygodniowo. Azoospermię (brak plemników) uzyskano u 17 z 28 mężczyzn, wzrost ilości prolaktyny (może wystąpić wtórnie do wzrostu ilości estradiolu lub poprzez inny, niezależny mechanizm). Podwyższona ilość prolaktyny w ustroju ma wpływ na obniżenie libido oraz impotencję, ginekomastię (prawdopodobnie wpływ na estrogeny), łysienie, uwarunkowane genetycznie, wzrost owłosienia (np. brzuch, plecy), trądzik, nasiloną retencję wody oraz sodu, powikłania sercowo-naczyniowe (przebudowę serca, przerost lewej komory, pogrubienie ścian, szczególnie lewej komory serca, rozwój różnego rodzaju kardiomiopatii, np. przerostowej, zaburzenia lipidogramu, nadciśnienie), incydenty sercowe – migotanie przedsionków, zaburzenia trwania odstępu QT, zawały. Stosowanie SAA, może mieć wpływ na obniżenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF), choć badania w tym zakresie przynoszą różne rezultaty, obniżenie LVEF => niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (HFrEF, heart failure with reduced ejection fraction). D’Andrea oraz wspólnicy wykazali, że nadużywanie SAA powoduje (wiele lat po zakończeniu stosowania dopingu) upośledzenie funkcji skurczowej, jak i rozkurczowej serca. Zjawisko silnie skorelowane jest z dawkami oraz czasem stosowania SAA. Mit 3: „Nie można podawać hCG, jako pojedynczej substancji” hCG (human chorionic gonadotropin) to gonadotropina kosmówkowa. Została odkryta w 1920 r., a dopuszczona do stosowania w USA od 5 marca 1973 r. Działanie hCG jest bardzo podobne do LH (hormonu luteinizującego). W efekcie hCG u mężczyzn pobudza wydzielanie androgenów, w szczególności testosteronu w komórkach Leydiga. Fizjologicznie hCG powstaje w czasie ciąży w łożysku. Co ciekawe, jedynym hormonem posiadającym zdolność pobudzania receptora dla FSH jest... FSH (hormon folikulotropowy). Pośrednio na FSH wpływają tamoxifen, clomid i inne środki z tej grupy (patr grafika w dalszej cześci tekstu). hCG to jeden z najczęściej stosowanych preparatów pozwalających na przywrócenie funkcjonowania jąder po cyklu np. na steroidach anaboliczno-androgennych, prohormonach itd. Żadne badania nie wskazują, by podawanie samego hCG mężczyznom miało znaczące skutki uboczne. W niektórych badaniach np. Vicari E. i wsp. podawano hCG do 120 miesięcy! D'Agata R i wsp. podawali 1500 IU 3 x w tygodniu, przez 23 miesiące. W badaniach Vicari E. i wsp. wskutek kuracji hCG średnia objętość jąder wzrosła z 3,8 +/- 0,2 ml do maksymalnie 14,9 ± 1,1 ml po 22,2 ± 2,3 miesiącach terapii. U 70% pacjentów samo hCG wystarczyło do przywrócenia płodności. Tak, hCG może mieć wpływ na FSH, ale nic nie wskazuje, by gonadotropina kosmówkowa stanowiła aż takie zagrożenie dla jąder. To nie znaczy, że rekomenduję długotrwałą terapię hCG - nie ma przekonywujących dowodów, by było to zdrowe i potrzebne. Mit 4: „Trzeba brać testosteron, by podwyższyć stężenie testosteronu” Wbrew żelaznym mitom powielanym w internecie nie ma sensu jednoczesne podawanie dwóch środków z grupy SERM (np. tamoxifenu - znanego pod handlową nazwą: nolvadex i clomidu, cytrynianiu klomifenu). Ich budowa wskazuje, że niewiele się różnią i potwierdzają to liczne badania przeprowadzone na ludziach. Nieprawdą jest, że trzeba brać testosteron np. w postaci żelu czy zawiesiny na oleju by podwyższyć stężenie T endogennego. Stężenie testosteronu podwyższają: hCG, inhibitory aromatazy oraz preparaty SERM. W jednym z badań Ramasamy R . i wsp. 93 mężczyznom podawano: testosteron iniekcyjny (31), żel z testosteronem (31), cytrynian klomifenu (31). Mężczyźni byli dobrani wiekiem z kohorty 1150 osób na HTZ. Poziom testosteronu wzrósł z: 224 do 1104 ng / dl w grupie testosteronu iniekcyjnego, 230 do 412 ng / dl w grupie żelu z testosteronem, 247 do 504 ng / dl w grupie klomifenu (preparat SERM). W badaniach Sachin V. Bendre i wsp. podawanie cytrynianu klomifenu (25 mg co drugi dzień) spowodowało: wzrost stężenia testosteronu z 233 ± 66 ng / dl do 581 ± 161 ng / dl po 3 miesiącach terapii (czyli wzrost stężenia testosteronu o wyjściowe stężenia LH wzrosły z 3,3 ± 1,6 mIU / ml do 5,7 ± 1,7 mIU / ml (wzrost o wyjściowe stężenia FSH wzrosły z 2,8 ± 1,5 mIU / ml do 6,2 ± 3 mIU / ml po podawaniu klomidu (wzrost o W badaniach Helo S. i wsp. porównano podawanie klomidu 25 mg dziennie lub anastrazolu 1 mg dziennie. Mężczyźni wyjściowo mieli stężenie testosteronu mniejsze, niż 350 ng / dL. W obu grupach (po 6 i 12 tygodniach) odnotowano zwyżkę stężenia testosteronu: 571 ng / dL w grupie cytrynianiu klomifenu, 408 ng / dL w grupie anastrazolu. Stężenie estradiolu wzrosło w grupie clomidu, a spadło w grupie anastrazolu. Ogólnie testosteron wzrósł o 130% w grupie clomidu oraz o 69% w grupie anastrazolu. W badaniu z 2016 r. Dias JP i wsp., u mężczyzn w podeszłym wieku (65 i więcej lat) z niskim poziomem testosteronu <350 ng / dL terapia anastrazolem (1 mg dziennie) okazała się lepsza od podawania żelu z testosteronem (5 g dziennie). W grupie placebo podawano tabletki lub żel. Po 12 miesiącach podawania IA (anastrazolu): beztłuszczowa masa ciała wzrosła o ± kg, jednocześnie mężczyźni pozbyli się średnio ~ ± kg tkanki tłuszczowej, siła uścisku ręki nie wzrosła, siła w prostowaniu nóg wzrosła niewiele mniej, niż w grupie żelu z testosteronem, siła w zginaniu nóg wzrosła mniej, w porównaniu do grupy żelu z testosteronem, gęstość mineralna w odcinku lędźwiowym kręgosłupa była mniejsza w grupie anastrazolu, niż w placebo. W badaniu Andrzeja Gomuły oraz Michała Rabijewskiego łącznej analizie poddano 1267 mężczyzn w wieku 20–89 lat. Na podstawie wskaźnika deficytu testosteronu i/lub stanu klinicznego pacjenta, 908 z nich poddano terapii indukcji endosyntezy testosteronu przy użyciu hCG (5000 IU co 3-4 dni). hCG były to produkty: Biogonadyl (Biomed, Polska), Pregnyl (Organon, Holandia) i Choragon (Ferring, Niemcy). Wyniki? W trakcie leczenia hormonalnego 908 pacjentów, stężenie T w różnych grupach wiekowych wzrosło średnio o 88 ± 128%. Równocześnie stwierdzono, że przy identycznej stymulacji hCG, możliwość endosyntezy w grupach 30–89 lat spada liniowo wraz z wiekiem i jest to zgodne z fizjologią: w wieku 30–39 lat średni wzrost stężenia testosteronu wynosił średnio 128%, w wieku 40–49 lat wynosił średnio 126%, w wieku 50–59 lat — 129%, w wieku 60–69 lat — 121%, w wieku 70–79 lat — 99%, w wieku 80–99 lat — 88%. Mit 5: Testosteron remedium na depresję i brak libido? Niekoniecznie. Po pierwsze, u mężczyzny nadmiar testosteronu wcale nie gwarantuje dobrego nastroju i „bycia supermenem w łóżku”. Może się okazać, iż za niewydolnością seksualną (która przyczynia się do depresji) stoi proces miażdżycowy lub inne, poważne zaburzenia zdrowotne (np. nadciśnienie, uszkodzenia wątroby, niewydolność serca, zmiany w rodzaju kardiomiopatii, upośledzenie frakcji wyrzutowej, szczególnie lewej komory serca). Takich mężczyzn „kuracja” testosteronem może nawet zabić! W badaniach Baumhäkel M. i wsp. udowodniono, iż zaburzenia erekcji są bezsprzecznie związane z ryzykiem sercowo-naczyniowym. Mało tego, zaburzenia erekcji występują na kilka lat przed poważnym zdarzeniem sercowo-naczyniowym. Podsumowanie Istnieje wiele wątpliwości odnośnie HTZ. To zagadnienie budzi niezliczone kontrowersje wśród naukowców. Nigdy nie wiemy, jak zachowa się dana osoba przy wieloletnim podawaniu substancji farmakologicznej. Wcale nie ma pewności, czy testosteron nie będzie wywoływał nasilonych skutków ubocznych. Ponadto wcale nie trzeba brać testosteronu w postaci żelu czy iniekcji, by zwiększyć jego stężenie. Dobrze sprawdzają się w tej roli preparaty SERM (cytrynian klomifenu, tamoxifen) czy hCG. U niektórych mężczyzn dobre efekty dają inhibitory aromatazy, jednak nie polecałbym takiego rozwiązania. Estrogeny są niesłychanie istotne dla mężczyzny, więc ich tłumienie wcale nie należy do dobrych pomysłów. Tak naprawdę, do podwyższenia stężenia testosteronu wystarczy pozbycie się tkanki tłuszczowej, aktywność fizyczna i zapewnienie odpowiedniej podaży witamin oraz pierwiastków śladowych (np. cynku). Zanim sięgniesz po jakiekolwiek leki, skonsultuj się z lekarzem, specjalistą w danej dziedzinie. Stosowanie na własną rękę farmakologii może skończyć się poważnym zagrożeniem dla zdrowia. Referencje: Food and Drug Administration. FDA launches a multi-pronged strategy to strengthen safeguards for children treated with antidepressant medications; in Press Announcements. 2004 Greta A Bushnell, MSPH,1 Til Stürmer, MD, MPH, PhD,1 Sonja A Swanson, ScD,2,4 Alice White, MSPH, PhD,1 Deborah Azrael, PhD,3 Virginia Pate, MS,1 and Matthew Miller, MD, MPH, ScD5 “Dosing of selective serotonin reuptake inhibitors in children and adults before and after the FDA black-box warning” Leslie LK, Newman TB, Chesney PJ, et al. The Food and Drug Administration’s deliberations on antidepressant use in pediatric patients. Pediatrics. 2005;116:195–204. Hammad TA, Laughren T, Racoosin J. Suicidality in pediatric patients treated with antidepressant drugs. Arch Gen Psychiatry. 2006;63:332–339. de Vries YA1, de Jonge P2, Kalverdijk L3, Bos JH4, Schuiling-Veninga CC4, Hak E4. „Poor guideline adherence in the initiation of antidepressant treatment in children and adolescents in the Netherlands: choice of antidepressant and dose” Andrea Rossi,corresponding author1 Alessandra Barraco,1 and Pietro Donda “Fluoxetine: a review on evidence based medicine” Increasing Prevalence of Parent-Reported Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder Among Children --- United States, 2003 and 2007 E. Mutschler "Farmakologia i toksykologia", WYDANIE III Kok-Yong Chin, and Soelaiman Ima-Nirwana “The Effects of Testosterone Deficiency and Its Replacement on Inflammatory Markers in Rats: A Pilot Study” Stella Vodo, 1 Nicoletta Bechi, 1 Anna Petroni, 2 Carolina Muscoli, 3 and Anna Maria Aloisi “Testosterone-Induced Effects on Lipids and Inflammation” Jerald Bain “The many faces of testosterone” Darrell Hulisz, Melissa Lagzdins „Drug-Induced Hypertension” William F. Pendergraft, Leal C. Herlitz, Denyse Thornley-Brown, Mitchell Rosner, and John L. Nilescorresponding author† “Nephrotoxic Effects of Common and Emerging Drugs of Abuse” E. Charles Osterberg, Aaron M. Bernie, and Ranjith Ramasamy „Risks of testosterone replacement therapy in men” Hematocrit and risk of venous thromboembolism in a general population. The Tromsø study Wallace EM1, Gow SM, Wu FC “Comparison between testosterone enanthate-induced azoospermia and oligozoospermia in a male contraceptive study. I: Plasma luteinizing hormone, follicle stimulating hormone, testosterone, estradiol, and inhibin concentrations.” J Clin Endocrinol Metab. 1993 Jul;77(1):290-3. Baggish AL1, Weiner RB2, Kanayama G2, Hudson JI2, Lu MT2, Hoffmann U2, Pope HG Jr1. “Cardiovascular Toxicity of Illicit Anabolic-Androgenic Steroid Use”. D'Andrea A, Caso P, Salerno G, et al. Left ventricular early myocardial dysfunction after chronic misuse of anabolic androgenic steroids: a Doppler myocardial and strain imaging analysis. Br J Sports Med. 2007;41:149–55. Karila TA, Karjalainen JE, Mantysaari MJ, et al. Anabolic androgenic steroids produce dose-dependent increase in left ventricular mass in power athletes, and this effect is potentiated by concomitant use of growth hormone. Int J Sports Med. 2003;24:337–43. Bhasin S, Woodhouse L, Casaburi R, Singh AB, Bhasin D, Berman N, Chen X, Yarasheski KE, Magliano L, Dzekov C, Dzekov J, Bross R, Phillips J, Sinha-Hikim I, Shen R, Storer TW 2001 Testosterone dose-response relation-ships in healthy young men. Am J Physiol Endocrinol Metab 281:E1172–E1181 Alexander W Pastuszak, Lissette P Gomez, Jason M Scovell, Mohit Khera, Dolores J Lamb and Larry I Lipshultz „Comparison of the Effects of Testosterone Gels, Injections, and Pellets on Serum Hormones, Erythrocytosis, Lipids, and Prostate-Specific Antigen” Jennifer J. Shoskes,1 Meghan K. Wilson,2 and Michael L. Spinner “Pharmacology of testosterone replacement therapy preparations” Donner DG1, Elliott GE1, Beck BR1, Bulmer AC1, Lam AK1, Headrick JP1, Du Toit EF1. “Trenbolone Improves Cardiometabolic Risk Factors and Myocardial Tolerance to Ischemia-Reperfusion in Male Rats With Testosterone-Deficient Metabolic Syndrome.” Ramasamy R, Scovell JM, Kovac JR, Lipshultz LI "Testosterone supplementation versus clomiphene citrate for hypogonadism: an age matched comparison of satisfaction and efficacy". Helo S, Ellen J, Mechlin C, et al. A Randomized Prospective Double-Blind Comparison Trial of Clomiphene Citrate and Anastrozole in Raising Testosterone in Hypogonadal Infertile Men. J Sex Med 2015;12:1761-9. Sachin V. Bendre, Pamela J. Murray and Shehzad Basaria „Clomiphene Citrate Effectively Increases Testosterone in Obese, Young, Hypogonadal Men” Pakiet hormonalny Wahania masy ciała? Obniżenie popędu seksualnego? To może być przyczyna! Pakiet hormonalny zawiera badania, które określają zmiany w gospodarce hormonalnej, odpowiedzialne za spadek formy psychicznej i fizycznej, niedobór owłosienia lub jego wzrost, wahania masy ciała, zaburzeń erekcji, niepłodność, menopauzę oraz andropauzę. Kupując badania w pakiecie, oprócz atrakcyjnej ceny zyskujesz więcej! dla kobiet TSH prolaktyna FSHLHestradiolprogesteron-TSHprolaktynaFSHLHestradiolprogesteron Telefoniczna konsultacja wyników badań z doświadczonym diagnostą laboratoryjnym Telefoniczna konsultacja wyników badań Nasi diagności (osoby, które wykonują badania) pomogą Ci dowiedzieć się więcej o Twoich wynikach, tak w przypadku podstawowych badań (jak na przykład morfologia), jak i tych bardziej specjalistycznych (np. z zakresu autoimmunodiagnostyki). Podczas interpretacji zadadzą Ci dodatkowe pytania, które pomogą w tym, aby udzielić jak najdokładniejszych sugestii. dla mężczyzn TSH prolaktyna FSHLHtestosteron-TSHprolaktynaFSHLHtestosteron Telefoniczna konsultacja wyników badań z doświadczonym diagnostą laboratoryjnym Telefoniczna konsultacja wyników badań Nasi diagności (osoby, które wykonują badania) pomogą Ci dowiedzieć się więcej o Twoich wynikach, tak w przypadku podstawowych badań (jak na przykład morfologia), jak i tych bardziej specjalistycznych (np. z zakresu autoimmunodiagnostyki). Podczas interpretacji zadadzą Ci dodatkowe pytania, które pomogą w tym, aby udzielić jak najdokładniejszych sugestii. Zachęcamy do skorzystania z naszej bogatej oferty badań laboratoryjnych. Nie wiesz, jakie badania w pierwszej kolejności warto wykonać, aby poznać stan swojego zdrowia? Skorzystaj z naszego KONFIGURATORA BADAŃ LABORATORYJNYCH! Informacje dodatkowe Dostępne warianty STANDARD, PREMIUM dla kobiet, MAX dla kobiet, PREMIUM dla mężczyzn, MAX dla mężczyzn Agoniści hormonu uwalniającego hormon luteinizujący( agoniści LHRH.) Są to substancje chemiczne, które zatrzymują produkcję testosteronu w jądrach. Zasadniczo zapewniają one korzyści z orchidektomii dla mężczyzn z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego bez operacji. Takie podejście jest czasami nazywane "kastracją chemiczną".Jednak efekty są w pełni odwracalne, jeśli przestajesz przyjmować leki. Większość agonistów LHRH wstrzykuje się co jeden do czterech miesięcy. Niektóre przykłady to Lupron, Trelstar, Vantas i Zoladex. Nowy lek, Viadur, to implant umieszczony w ramieniu tylko raz w roku. Skutki uboczne mogą być znaczące. Należą do nich: utrata popędu seksualnego, uderzenia gorąca, rozwój piersi( ginekomastia) lub bolesne piersi, utrata mięśni, przyrost masy ciała, zmęczenie i obniżenie poziomu "dobrego" cholesterolu. Plenaxis jest lekiem podobnym do agonistów ponieważ może powodować poważne reakcje alergiczne, nie jest często stosowany. Anty-androgeny. Agoniści i orchiektomy LHRH wpływają tylko na androgeny wytwarzane w jądrach. W związku z tym nie mają one wpływu na 5% do 10% męskich hormonów męskich wytwarzanych w nadnerczach. Antyandrogeny są przeznaczone do wpływania na hormony wytwarzane w nadnerczach. Nie powstrzymują powstawania hormonów, ale powstrzymują je od wpływu na komórki rakowe. Zaletą antyandrogenów jest to, że mają mniej skutków ubocznych niż agoniści mężczyzn preferuje ich, ponieważ zmniejszają prawdopodobieństwo zniesienia libido. Działania niepożądane obejmują tkliwość piersi, biegunkę i nudności. Leki te są również przyjmowane w postaci tabletek każdego dnia, co może być wygodniejsze niż zastrzyki. Przykładami są: Casodex, Eulexin i Nilandron. W niektórych przypadkach rozpoczęcie leczenia agonistą LHRH może spowodować "rzutowanie nowotworu", tymczasowe przyspieszenie wzrostu nowotworu z powodu początkowego wzrostu poziomu testosteronu przed spadkiem poziomu. Może to spowodować powiększenie gruczołu prostaty, blokując pęcherz i utrudniając oddawanie moczu. Uważa się, że począwszy od leku przeciwandrogenowego, a następnie przejścia na agonistę LHRH, można uniknąć tego problemu. U pacjentów z przerzutami do kości ten "płomień" może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ból kości, złamania i kompresja nerwów. Dziwnie, jeśli leczenie antyandrogenem nie działa, zatrzymanie go może w rzeczywistości poprawić objawy na krótki czas. Zjawisko to nazywa się "wycofaniem androgenu", a eksperci nie są pewni, dlaczego tak się dzieje. Połączona blokada androgenowa. To podejście łączy antyandrogeny z agonistami LHRH lub wycięciem orchiektomii. Stosując oba podejścia, można odciąć lub zablokować działanie hormonów wytwarzanych zarówno przez nadnercza, jak i jądra. Jednak stosowanie obu metod leczenia może również zwiększyć działania niepożądane. Orchiektomia lub agonista LHRH sam w sobie może powodować znaczące skutki uboczne, takie jak utrata libido, impotencja i uderzenia gorąca. Dodanie antyandrogenów może powodować biegunkę, a rzadziej nudności, zmęczenie i problemy z wątrobą. Estrogeny. Niektóre syntetyczne wersje żeńskich hormonów są stosowane w raku prostaty. W rzeczywistości były jednym z wczesnych sposobów leczenia tej choroby. Jednak ze względu na poważne działania niepożądane ze strony układu krążenia, nie są one już tak często stosowane. J. Brantley Thrasher, lekarz, rzecznik Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego i przewodniczący urologii w University of Kansas Medical Center, mówi, że zwykle używa się ich po niepowodzeniu początkowych terapii hormonalnych. Przykładami estrogenów są DES( dietylostilbestrol), premarin i estradiol. Inne leki. Proscar( finasteryd) to inny lek, który pośrednio blokuje androgen, który pomaga w rozwoju komórek rakowych prostaty. W zależności od przypadku lekarze czasami stosują inne leki przeciwnowotworowe, takie jak Nizoral( ketokonazol) i Cytadren( aminoglutetymid.) Orchiektomia. Chirurgiczne usunięcie jąder było najwcześniejszą formą hormonoterapii raka prostaty. Procedura jest jednak stała. Podobnie jak w przypadku agonistów LHRH, działania niepożądane mogą być znaczące. Należą do nich: Utrata popędu seksualnego, uderzenia gorąca, rozwój piersi( ginekomastia) lub bolesne piersi, utrata mięśni, przyrost masy ciała, zmęczenie i obniżenie poziomu "dobrego" cholesterolu. "Ponieważ mamy inne opcje, orchiektomia naprawdę nie są już wykonywane", mówi Holden. Rak prostaty Pokaz zdjęć Medyczne ilustracje kolekcji obrazów prostaty Testy przesiewowe dla mężczyzn Pokaz slajdów Autor: R. Morgan Griffin Funkcja WebMD Recenzent Charlotte Grayson Terapia hormonalna raka prostaty przeszła długą drogę w ciągu ostatnich kilku dekad. Jeszcze nie tak dawno jedyne hormonalne leczenie tej choroby było drastyczne: wycięcie jądra, chirurgiczne usunięcie jąder. Teraz mamy wiele leków - dostępnych w postaci tabletek, zastrzyków i implantów - które mogą zapewnić mężczyznom korzyści z obniżania poziomów hormonów męskich bez nieodwracalnej operacji. "Myślę, że hormonalna terapia zdziała cuda dla mężczyzn z rakiem prostaty", Stuart Holden, MD, dyrektor medyczny Fundacji Raka Prostaty. Leczenie hormonalne raka prostaty ma swoje ograniczenia. Obecnie zwykle stosuje się go tylko u mężczyzn, u których wystąpił nawrót nowotworu lub rozprzestrzenienie się w innym miejscu ciała. Jednak nawet w przypadkach, w których usunięcie lub zabicie raka nie jest możliwe, terapia hormonalna może pomóc spowolnić wzrost raka. Choć nie jest to lekarstwo, hormonoterapia raka prostaty może pomóc mężczyznom z rakiem prostaty czuć się lepiej i dodać lat do swojego życia. Średnio terapia hormonalna może powstrzymać rozwój raka od dwóch do trzech lat. Różni się jednak w zależności od przypadku. Niektórzy mężczyźni dobrze radzą sobie z terapią hormonalną znacznie dłużej. Co to jest terapia hormonalna? Pomysł, że hormony mają wpływ na raka prostaty, nie jest nowy. Naukowiec Charles Huggins po raz pierwszy ustanowił to ponad 60 lat temu w pracy, która doprowadziła go do zdobycia nagrody Nobla. Huggins odkrył, że usunięcie jednego z głównych źródeł męskich hormonów z organizmu - jąder - może spowolnić rozwój choroby. "Ta procedura działa radykalnie" - mówi Holden, który jest także dyrektorem Centrum Raka Prostaty w Cedar Sinai Medical Center w Los Angeles."Wcześniej ci ludzie byli zamknięci w łóżku i bili się z bólu, niemal natychmiast po ich udoskonaleniu". Huggins odkrył, że niektóre typy komórek raka prostaty potrzebują pewnych męskich hormonów - zwanych androgenami - do wzrostu. Androgeny są odpowiedzialne za męskie cechy seksualne, takie jak owłosienie na twarzy, zwiększoną masę mięśniową i głęboki głos. Testosteron jest jednym z rodzajów androgenów. Około 90% do 95% wszystkich androgenów powstaje w jądrach, podczas gdy pozostałe są wytwarzane w nadnerczach położonych na nerkach. Jak działa terapia hormonalna? Leczenie hormonalne raka gruczołu krokowego polega na zapobieganiu przez organizm wytwarzaniu androgenów lub blokowaniu ich działania. Tak czy inaczej, poziom hormonów spada, a wzrost raka spowalnia. "Testosteron i inne hormony są jak nawóz dla komórek nowotworowych" - mówi Holden WebMD."Jeśli je wyrzucisz, rak przechodzi w szok, a niektóre komórki giną." W 85% do 90% przypadków zaawansowanego raka prostaty terapia hormonalna może zmniejszyć nowotwór. Jednak terapia hormonalna w przypadku raka prostaty nie działa wiecznie. Problem polega na tym, że nie wszystkie komórki nowotworowe potrzebują hormonów do wzrostu. Z czasem komórki, które nie są uzależnione od hormonów, będą się tak się stanie, terapia hormonalna już nie pomoże, a lekarz będzie musiał przejść na inne podejście do leczenia. Jakie są rodzaje terapii hormonalnej? Istnieją dwa podstawowe rodzaje terapii hormonalnej dla raka prostaty. Jedna klasa leków powstrzymuje organizm przed wytwarzaniem pewnych hormonów. Drugi pozwala ciału wytwarzać te hormony, ale zapobiega ich przyleganiu do komórek nowotworowych. Niektórzy lekarze rozpoczynają leczenie obydwoma lekami, aby uzyskać całkowitą blokadę podejście ma kilka nazw: złożona blokada androgenowa, całkowita blokada androgenowa lub całkowita blokada androgenowa. Oto zestawienie technik. Jednak w niektórych przypadkach może to być właściwy wybór."Niektórzy mężczyźni mogą otrzymać zabieg, ponieważ są zmęczeni robieniem zdjęć i nie są tak aktywni seksualnie" - mówi Thrasher."Lub mogą mieć problemy finansowe, w dłuższej perspektywie wycięcie orchidei jest znacznie tańsze niż agonistów LHRH". Leczenie hormonalne raka prostaty może powodować osteoporozę kości, co może prowadzić do złamania kości. Jednak leczenie bisfosfonianami - takimi jak Aredia, Fosamax i Zometa - może pomóc zapobiec rozwojowi tego stanu, mówi Holden. Jaki rodzaj terapii hormonalnej działa najlepiej? Niestety zrozumienie szczegółów terapii hormonalnej w przypadku raka prostaty może być trudne. Który lek lub kombinacja leków działa najlepiej? W jakiej kolejności powinni być sądzeni? Badania nie odpowiedziały jeszcze na te pytania. "W tej chwili istnieje pewien poziom umiejętności pozwalający określić, z których agentów korzystać", mówi Durado Brooks, MD, MPH, dyrektor programów raka prostaty w American Cancer Society."Nie mamy jeszcze wyraźnych dowodów". Agoniści LHRH pozostają zwykle pierwszym leczeniem. Ale w niektórych przypadkach lekarze najpierw próbują antyandrogenów. Antyandrogeny mogą być szczególnie atrakcyjne dla młodszych mężczyzn, którzy nadal są seksualnie aktywni, ponieważ leki te nie wyłączają całkowicie popędu płciowego. Kiedy antyandrogeny przestają działać - w oparciu o testy PSA - osoba może następnie przejść na agonistę LHRH. Inni lekarze wolą rozpocząć terapię kombinacją dwóch lub nawet trzech leków, szczególnie dla pacjentów z objawami lub zaawansowaną chorobą, mówi Holden. Naukowcy początkowo mieli nadzieję, że łączna blokada androgenowa znacznie zwiększy korzyści z agonistów wyniki, do tej pory, były mieszane. Niektóre badania wykazały nieco dłuższe przeżycie z połączoną blokadą androgenową, ale wyniki nie były tak dramatyczne, jak wielu ekspertów miało badania nie wykazały żadnych korzyści. Możliwym wyjaśnieniem może być rodzaj zastosowanego antyandrogenu, ale potrzebne są dalsze badania, aby odpowiedzieć na to pytanie. "Myślę, że na początku istniała nadzieja, że ​​będzie to miało głębszy wpływ", mówi Thrasher do WebMD. Brooks zgadza się."Myślę, że anty-androgeny miały znaczący wpływ na jakość życia mężczyzn z zaawansowanym rakiem prostaty" - mówi Brooks."Tak naprawdę nie widzieliśmy dowodu, że pozwolili ludziom żyć dłużej" w połączeniu z agonistami LHRH. Różne podejścia do rozpoczynania terapii hormonalnej Eksperci debatują nad tym, jak powinno rozpocząć się wczesne leczenie hormonalne. Niektórzy twierdzą, że korzyści terapii hormonalnej dla raka gruczołu krokowego powinny być oferowane mężczyznom wcześniej w trakcie choroby. Inni twierdzą, że niewiele jest dowodów na to, że wczesne rozpoczęcie leczenia jest lepsze niż uzyskanie go później. "Niestety, wciąż jest kilku lekarzy, którzy wcześniej proponują terapię hormonalną, niż jest to powszechnie zalecane" - mówi Brooks. Biorąc pod uwagę, że skutki uboczne mogą być poważne, Brooks twierdzi, że tak wczesne rozpoczęcie leczenia hormonalnego może nie być dobrym pomysłem. From Porady dla lepszego zarządzania migreną Zacznij teraz Jednak Holden twierdzi, że wczesne leczenie może być pomocne."Myślę, że jednym z powodów, dla których śmiertelność z powodu raka prostaty spada, jest to, że wcześnie stosujemy terapię hormonalną", mówi WebMD."Nie udowodniliśmy, że wczesne leczenie poprawia ogólny czas przeżycia, ale myślę, że będziemy." Badacze przyglądają się również "terapii przerywanej", rozpoczynającej i kończącej leczenie hormonalne przez wiele miesięcy. Dużą zaletą jest to, że mężczyźni mogą tymczasowo wyleczyć się z terapii i tym samym uwolnić się od skutków ubocznych. Wyniki wczesnych badań były obiecujące. Terapia hormonalna raka prostaty jest również testowana w połączeniu z innymi terapiami, takimi jak radioterapia i chemioterapia. W jednym z ostatnich badań oceniano mężczyzn z miejscowo zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego - rakiem, który rozprzestrzenił się poza prostatą, ale jeszcze nie w inne części ciała. Naukowcy odkryli, że dodanie do radioterapii zaledwie sześciu miesięcy terapii hormonalnej pozwoliło mężczyznom żyć dłużej. Naukowcy badają również efekty terapii hormonalnej na wcześniejszym etapie leczenia, na przykład tuż po zabiegu lub nawet przed operacją. Przyszłość terapii hormonalnej w raku prostaty Niektórzy eksperci nie są pewni, jak dalece możemy poprawić terapię hormonalną w przypadku raka prostaty. "Nie mówię, że doszliśmy do końca, co możemy zrobić z terapią hormonalną" - mówi Thrasher WebMD - "ale istnieje tylko tylu sposobów, aby wyłączyć hormonalne efekty." Brooks twierdzi, że ogólnie, rak prostaty jest tylko umiarkowanie dotknięty przez hormony."Możesz manipulować poziomami hormonów tak bardzo," mówi Brooks."Musimy znaleźć lepsze sposoby walki z podłożem komórek rakowych." Thrasher i Brooks mają więcej nadziei, że kolejnym przełomem będą różne podejścia, takie jak chemioterapia lub szczepionki. Ale Holden pozostaje optymistą co do przyszłości terapii hormonalnej na raka prostaty. "Komórki rakowe ostatecznie zastanawiają się, jak przeżyć, jak przezwyciężyć specyficzną terapię hormonalną" - mówi."Ale jeśli mamy wystarczającą ilość leków i możemy dalej zmieniać terapię hormonalną, możemy być w stanie utrzymać komórki nowotworowe w stanie zamieszania, możemy zmienić terapię, zanim będą mieli szansę się przystosować." "To jak niekończąca się gra w szachy" - mówi."Może nigdy nie wygrasz, ale możesz przedłużyć grę w że terapia hormonalna nadal ma wiele obietnic. Musimy tylko opracować lepsze anty-androgenów i więcej ich odmian." Podczas gdy eksperci debatują nad najlepszym sposobem zastosowania terapii hormonalnej w leczeniu raka prostaty, zgadzają się co do kroków, jakie poczyniliśmy w leczeniu tej choroby. Lepsza terapia wykrywająca i leczenie - jak hormonoterapia - naprawdę zmieniła obraz. "Rak prostaty to naprawdę inna choroba niż 15 lat temu" - mówi Thrasher."Mężczyźni z nawracającym rakiem prostaty żyją o wiele dłużej niż kiedyś." Prostate Cancer Pokaz slajdów Medical Ilustracje kolekcji zdjęć prostaty Testy diagnostyczne dla mężczyzn Pokaz slajdów Zażywanie testosteronu jako hormonalnej terapii zastępczej przez starzejących się mężczyzn stało się popularne w USA, jednak najnowsze analizy nie potwierdzają zasadności takiej kuracji - przekonują w najnowszych zaleceniach specjaliści Amerykańskiego Kolegium Lekarzy (ACP). Poziom testosteronu systematycznie spada u mężczyzn średnio o 1,6 proc. rocznie, po przekroczeniu na ogół 35. roku życia. Zmniejszony poziom tego hormonu występuje u 20 proc. mężczyzn po 60. roku życia, u 30 proc. po siedemdziesiątce i 50 proc. po osiemdziesiątce. Niski jego poziom nie oznacza jednak, że trzeba go uzupełniać testosteronem dostępnym w plastrach, żelach, tabletkach lub zastrzykach. Przynajmniej nie u wszystkich mężczyzn - przekonują amerykańscy specjaliści na łamach „Annals of Internal Medicine”. Większość starzejących się mężczyzn nie wymaga zażywania testosteronu - wynika z amerykańskich Efekty terapii testosteronem u starszych mężczyzn Według najnowszych zaleceń Amerykańskiego Kolegium Lekarzy (ACP) testosteron uzupełniający można ewentualnie podawać mężczyznom z niskim jego poziomem, u których występują zaburzenia seksualne (zbyt niski popęd seksualny). Efekt takiej kuracji jest niewielki, ale jednak występuje. Dr Robert McLean z ACP twierdzi, że wskazuje na to metaanaliza 14 uwzględnionych w raporcie badań. Na ich podstawie – dodaje specjalista – nie można jednak stwierdzić, że zastępcza terapia hormonalna z użyciem testosteronu zwiększa u mężczyzn siły witalne oraz wydolność fizyczną i umysłową. Działania niepożądane terapii testosteronowej Amerykańskie Kolegium Lekarzy wskazuje na działania niepożądane takiej kuracji. Ujawniły to opublikowane w 2013 r. badania sugerujące, że przyjmowanie testosteronu może zwiększać ryzyko udaru mózgu i zawału serca. Z tego powodu amerykański Urząd Leków i Żywności wprowadził w 2016 r. nakaz zamieszczenia o tym informacji na ulotkach preparatów z testosteronem. Nie ma jednak podstaw do tego – podkreślają eksperci ACP – by alarmować, że podawanie tego hormonu zwiększa ryzyko raka prostaty. Dr Julie Wood z Amerykańskiej Akademii Lekarzy Rodzinnych (AAFP), która nie jest współautorem raportu ACP, zwraca jednak uwagę, że wciąż jest zbyt mało badań na temat kuracji z użyciem testosteronu u starzejących się mężczyzn. „Dotychczasowe ustalenia są jedynie początkowe i niewystarczające” – podkreśla w wypowiedzi dla Reutersa. Jej zdaniem brakuje wciąż długookresowych obserwacji zarówno co do skutków ubocznych użycia testosteronu, jak i jego skuteczności. „Być może za kilka lat będziemy mieli dowody odnośnie do tego, jakie jest zagrożenie chorobami sercowo-naczyniowymi i rakiem prostaty” – powiedziała dr Wood. W USA zainteresowanie kuracją z użyciem testosteronu wśród mężczyzn zaczęło wzrastać na początku tego stulecia. W latach 2001-2011 zwiększyło się ono aż trzykrotnie, głównie pod wpływem zamieszczanej w mediach reklamy. Dr Robert McLean ostrzega, że zażywanie testosteronu często reklamowane jest jako kuracja odmładzająca, co nie jest prawdą. PRZECZYTAJ TAKŻE: Testosteron: konsekwencje niedoboru i nadmiaru. Jak zachowują się mózgi mężczyzn, którym podano dodatkową dawkę testosteronu?

terapia hormonalna dla mężczyzn cena