Jakiekolwiek zwierze dla 3-latka nie jest dobre. "pytam o zwierzaka nie pluszaka" - 3-latka nie rozumie przecież co to znaczy odpowiedzialność za zwierzę a tym bardziej opieka. Zwierzątko domowe dla dziecka wybrać powinniśmy na podstawie obserwacji. Nie można kierować się jedynie subiektywnym odczuciem. W poniższym artykule znajdziesz informacje, jakie małe zwierzęta domowe dla dzieci są najlepsze i jakie wybrać na pierwsze zwierzę, które nauczy młodego człowieka poczucie odpowiedzialności. Wybierając zwierzątko dla dziecka, trzeba pamiętać, że dziecko nie może być jego jedynym opiekunem i to na dorosłym spoczywa odpowiedzialność, żeby zadbać o zdrowe środowisko zwierzaka. Przed zakupem warto sprawdzić, jakie wymagania ma dane zwierzę i jakie warunki do życia należy mu stworzyć. Pierwsze zwierzątko dla dziecka. 30 maja 2022 Joanna. Małe dzieci marzą o posiadaniu zwierzątka. Puszyste, słodkie zwierzaki wydają im się być idealnymi przyjaciółmi, zwłaszcza wtedy, kiedy królika posiada kolega ze szkolnej ławki, koleżanka z przedszkola opiekuje się pieskiem, a kuzyn godzinami patrzy na rybki w akwarium. Zwierzątko dla dziecka to jego przyjaciel, powiernik i pocieszyciel. To towarzysz ważnych momentów i kompan małych przygód. To towarzysz ważnych momentów i kompan małych przygód. Maluchy, które wychowują się wśród psów, kotów lub zwierząt gospodarskich więcej czasu spędzają na zewnątrz oraz naturalnie uczą się o różnych KSIĄŻKI EDUKACYJNE DLA 5-LATKA – ŻUBR POMPIK. Jeżeli chcecie zachęcić swoje dziecko do odkrywania piękna przyrody, sięgnijcie po takie książki dla 5-latka jak seria o Żubrze Pompiku, której autorem jest biolog i rysownik Tomasz Samojlik. Cała rodzina przyjacielskiego Pompika odwiedza w niej wszystkie parki narodowe. Jakie puzzle dla 3 latka będą odpowiednie? 3-latek nie ma jeszcze wystarczająco rozwiniętej wyobraźni przestrzennej, aby móc układać duże, skomplikowane układanki złożone z wielu elementów. Dlatego też dla takich maluchów warto szukać produktów skierowanych specjalnie do nich, których stopień trudności nie będzie zbyt wysoki. B70I82. Zwierzęta dla dzieci – jak wybrać pierwszego czworonoga Bez względu na to, czy mówimy o psach, kotach, chomikach czy świnkach morskich – każde z tych zwierząt może być przyjacielem marzeń naszych dzieci. Czworonogi są doskonałymi kompanami zarówno w czasach radości jak i smutku. Oswojone zwierzęta to często wieloletni, oraz wierni towarzysze naszych pociech, a troska o pupila rozwija i uczy je ważnych zasad moralnych. Jednak nie w każdych warunkach i nie każde zwierzę można zostawić pod opieką dziecka. Wiek oraz warunki mieszkaniowe w dużej mierze kształtują wasze możliwości przygarnięcia jakiegoś stworzenia. Aby mieć pewność, że dzieci i zwierzęta będą czuły się dobrze i bezpiecznie w swoim towarzystwie, należy przed wyborem pupila zwrócić uwagę na kilka istotnych kwestii. W tekście: Jak rozpoznać i ocenić dojrzałość do opieki nad czworonogami? Zwierzę, a wiek dziecka W jaki sposób przygotować podopiecznych do troski o zwierzęta? Dzieci i zwierzęta – jak rozpoznać, że moja pociecha dojrzała do posiadania pupila? Jeśli masz poczucie, że moglibyście co tydzień chodzić do zoo, a wakacje na wsi z obowiązkowym zwiedzaniem pobliskich zagród wydają ci się oczywiste, to nie ma się co dziwić, że myślisz o posiadaniu własnego zwierzaka. Pytanie tylko, czy twoje dziecko jest już gotowe, aby wziąć odpowiedzialność za żywe stworzenie? Pierwsze zwierzątko dla dziecka – grupy wiekowe Poszukując odpowiedniego pupila dla swojego kilkulatka[1], możesz w pierwszej kolejności zasugerować się przyjętymi przez nas grupami wiekowymi, które określają zdolność do samodzielnej opieki nad danym rodzajem zwierzęcia: 3-6 lat: w tym wieku dziecko nie jest jeszcze w stanie przejąć pełnej odpowiedzialności za swoje zwierzątko, ale może powoli przyzwyczajać się do posiadania pupila. Jego kontakt ze zwierzętami warto rozpocząć od zaznajomienia z kotami lub świnkami morskimi. Małe dzieci powinny jednak pozostawać pod stałą opieką swoich rodziców, nawet jeśli zostają w towarzystwie oswojonych i łagodnych zwierzaków. 7-9 lat: dzieciaki w wieku szkolnym mogą już swobodnie wyręczać swoich rodziców w wielu czynnościach związanych z opieką nad zwierzętami. To doskonały moment, aby zaznajomić się z głównymi obowiązkami, takimi jak karmienie pupila. W celu odmierzania porcji karmy i określaniu odpowiedniej pory jej podawania, dziecko musi mieć podstawową wiedzę na temat liczb i znać się na zegarku. Od 10 lat: starsze pociechy mogą przejąć już większą część zadań związanych z utrzymaniem zwierząt domowych. W wieku 11-12 lat nastolatek jest już w stanie samodzielnie wyprowadzić psa. Rozumie także znacznie lepiej różne potrzeby i zachowania zwierząt. Nastolatek wie już, że niektóre zwierzęta nie będą chciały się z nim bawić, bo prowadzą nocny tryb życia lub niełatwo je oswoić. Zanim zdecydujesz się na posiadanie zwierzątka, upewnij się, że nikt z domowników nie ma alergii. Pamiętaj, że to nie tylko uczulenie na sierść psa lub kota. Źródłem problemów mogą być choćby roztocza albo nawet ściółka do terrarium wykorzystywana w hodowli gryzoni. Zanim zdecydujesz się na posiadanie zwierzątka, upewnij się, że nikt z domowników nie ma alergii. Pamiętaj, że to nie tylko uczulenie na sierść psa lub kota. Źródłem problemów mogą być choćby roztocza albo nawet ściółka do terrarium wykorzystywana w hodowli gryzoni. Odpowiedzialność dziecka – jak rozpoznać, że mój kilkulatek jest gotów zaopiekować się swoim zwierzątkiem? Nasze rady bazują na znanych i ogólnie przyjętych doświadczeniach związanych z ruchowym i intelektualnym rozwojem dziecka, które bezpośrednio przekładają się na zachowanie wobec zwierząt. Szkraby mają jeszcze słabo rozwiniętą motorykę.[2] Z tego względu ich ruchy będą nieporadne i mogą zaszkodzić pupilowi. Poza tym należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualny poziom emocjonalny dziecka. Następujące pytania mogą pomóc ci ustalić, czy twoja pociecha jest już gotowa do przejęcia odpowiedzialności za pupila: Twoje dziecko samo sprząta swój pokój? Czy twój szkrab bez przypominania pamięta o myciu rąk? Jeśli się na coś umówiliście, czy twoja pociecha dotrzymuje danego słowa? Czy twój syn lub córka rozumieją różnicę między zabawą a odpoczynkiem? Zwróć uwagę na to, by twoja pociecha obchodziła się ze zwierzakiem z koniecznym wyczuciem. Nie powinna go zbyt mocno łapać lub ciągnąć za futro. Mogłoby to doprowadzić do nieoczekiwanej reakcji ze strony pupila. Pokaż więc swojemu dziecku, jak należy dotykać i głaskać zwierzęta. Im szybciej nauczysz malca dobrego zachowania, tym lepsze relacje między domownikami a zwierzęciem uzyskasz. Sprawisz, że zwierzę będzie czuło się bezpiecznie w waszym towarzystwie. Zwierzę a wiek dziecka – od którego roku życia można powierzyć komuś czworonoga? Wybierając odpowiednie zwierzątko do domu musisz pamiętać nie tylko o cenie kupna lub adopcji, kosztach związanych z utrzymaniem albo o czasie poświęconym na opiekę. Powinniście przede wszystkim pomyśleć o tym, że nie każde zwierzątko lubi głaskanie i nie da się łatwo oswoić. Zwracając uwagę na te cechy, można wyszczególnić następujące grupy i kategorie zwierząt domowych: Pies lub kot jako zwierzątko domowe dla dziecka Dzięki skłonności do zabawy, dużej pokory i niezwykłej wierności, pies jest idealnym towarzyszem człowieka. Odpowiednia tresura i opieka pozostają co prawda w rękach rodziców, ale nawet małe dzieci mogą pod bacznym okiem rodziców głaskać i bawić się z oswojonym czworonogiem. Jako rodzic zwróć uwagę, aby żadne z nich nie przesadzało podczas zabawy. Pamiętaj, że opieka nad psem może być bardzo czasochłonnym zajęciem. Dlatego powinniście zaplanować co najmniej kilka godzin dziennie, które poświecicie waszemu pupilowi. Małe dzieci nie mogą samodzielnie opiekować się psem, ale na pewno wyręczą cię z części zadań, jeśli je tego nauczysz. Nastolatek powinien stopniowo przejmować podstawowe obowiązki – może chociażby wychodzić z psem na spacery.[3] Koty potrafią być równie ufne i otwarte na pieszczoty, jednak przy tym nieco bardziej niezależne niż psy. Dumny i suwerenny kiciuś sam zdecyduje czy pozwoli się pogłaskać. Na pewno nie będzie łatwo zmusić go do przytulania, jeśli sam nie będzie tego chciał.[4] Zanim twoje dzieci zaczną zabawę z kotem, powinny zrozumieć, że muszą być bardzo cierpliwe. Nie należy oczekiwać od zwierzaka, że ten od razu będzie chciał się z nimi zaprzyjaźnić. Może nawet niespodziewanie i nieprzychylnie zareagować na niechciane próby zabawy. Z reguły koty domowe pozwalają się pogłaskać i może to robić nawet przedszkolak, o ile pozostaje w tym czasie pod opieką rodzica. Podczas zabawy warto zachować bezpieczną odległość. Doskonale sprawdzi się zawieszona na żyłce zabawka, którą można poruszać z dystansu. Jak bardzo będzie lubił zabawę dany kot, zależy od jego indywidualnego charakteru. Pies Kot Zalecenia wiekowe Od 10-11 roku życia Od około 6 roku życia Odpowiednie dla małych dzieci? Dziecko nie powinno zostawać samo z psem. Głaskanie i zabawy tylko pod okiem rodzica. Zabawy z kotem powinny mieć miejsce pod obecność rodziców. Wcześniej należy zademonstrować odpowiedni sposób postępowania z kotem. Czy nadaje się jako zwierzę domowe dla całej rodziny? Przyjazne, oddane i skore do zabawy zwierzę. Garnie się do ludzi, o ile nie czuje się osaczony. Łagodny i rozbrykany czworonóg, ale mimo wszystko chodzący własnymi ścieżkami. Z reguły lubi być głaskany, choć sam o tym decyduje. Czy można hodować pojedynczego osobnika? Tak, o ile poświęca się mu odpowiednio dużo czasu i pozwala mu się wybiegać. Tak, o ile kot wychodzi z domu. Jeśli jest zaś zwierzęciem niewychodzącym, to powinien mieć towarzystwo. Oczekiwana długość życia 8-16 lat 12-20 lat Terraria, miski z jedzeniem i legowiska powinny znajdować się w spokojnym miejscu. W ten sposób zwierzęta będą miały azyl, w którym mogą odpocząć, gdy nie chcą, by im przeszkadzano. Terraria, miski z jedzeniem i legowiska powinny znajdować się w spokojnym miejscu. W ten sposób zwierzęta będą miały azyl, w którym mogą odpocząć, gdy nie chcą, by im przeszkadzano. Małe zwierzęta odpowiednie dla dzieci Gryzonie są co prawda małe i puszyste i nie potrzebują tyle miejsca co psy lub koty, ale nie koniecznie są łatwe w utrzymaniu. Właściwa hodowla – czyli zgodna z ich potrzebami – nie zawsze jest taka prosta, jak mogłoby się to wydawać. Nie należy się tym jednak zrażać. Króliczki i świnki morskie są bardzo płochliwe, ale mimo swojej natury, można przyzwyczaić je do przebywania wśród ludzi.[5] Oswojony króliczek pozwoli się bez problemu pogłaskać, ale pamiętaj, że nie lubi być noszony na rękach. W ten sposób można utracić jego – z trudem zdobyte – zaufanie. Trzymane na kolanach i głaskane mogą zdębieć ze strachu. Reakcja taka jest często mylona z oswojeniem. Gryzonie doskonale nadają się, aby nauczyć twoje dziecko cierpliwości. Pokazując jak zdobywać zaufanie zwierzaka, uświadomisz mu, że są czynności, które wymagają czasu. A jego zaangażowanie zaowocuje przywiązaniem. Twoje dziecko niewątpliwie będzie rozpierała duma, gdy jego pupil zacznie jeść mu z ręki. Starsze dzieci i nastolatki mają już nieco więcej cierpliwości i pojęcia o potrzebach małych zwierząt. Z tego względu gryzonie są bardzo popularne wśród tej grupy wiekowej. Aby dzieci dobrze opiekowały się tymi zwierzakami, muszą jak najwcześniej poznać ich zwyczaje oraz sposób bycia. Tak unikniemy niepotrzebnego stresu u tych czworonogów. Świnki morskie Króliczki Chomiki Zalecenia wiekowe Od około 8 roku życia Od około 10 roku życia Od około 14 roku życia Cechy szczególne Duża potrzeba ruchu. Mogą być hodowane w wolnych wybiegach Bardzo ruchliwe. Mogą być hodowane w wolnych wybiegach Żerują nocą. Potrzebuje odpowiednią przestrzeń do ukrywania się, zakopywania i budowania legowiska Co można z nimi robić? Obserwować i karmić Obserwować, karmić i głaskać Obserwować i karmić Czy można hodować pojedynczego osobnika? Nie. Potrzebują towarzystwa innych świnek morskich Nie. Potrzebują towarzystwa innych świnek morskich Tak Oczekiwana długość życia 5-8 lat 8-10 lat 2-4 lata Nawet jeśli obchodzimy się w należyty sposób z naszymi pupilami, to małe zadrapania lub ugryzienia są nieuniknione. Także powierzchowne zranienia należy odpowiednio zdezynfekować i opatrzyć, aby nie wdało się w nie zakażenie. Nawet jeśli obchodzimy się w należyty sposób z naszymi pupilami, to małe zadrapania lub ugryzienia są nieuniknione. Także powierzchowne zranienia należy odpowiednio zdezynfekować i opatrzyć, aby nie wdało się w nie zakażenie. Ptaki, rybki i egzotyczne zwierzęta a dzieci Wszystkie zwierzęta potrzebują jak najwięcej przestrzeni. Popularne ptaszki, takie jak papużki faliste i kanarki – pomimo swoich rozmiarów – także potrzebują dość dużo miejsca, aby móc swobodnie latać. Wprawdzie większość udomowionych ptaków jest bardzo radosna i „gadatliwa“, ale żadne z nich nie lubi być dotykane. Podobnie jak rybki, które nadają się tylko do obserwowania. Obserwowanie życia w akwarium jest dla wielu osób relaksujące, ale nasze dzieci na pewno szybko się tym znudzą. Dużo ciekawsze byłyby zwierzęta egzotyczne, jednak tych – z powodu skomplikowanych warunków hodowli i niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia – nie polecamy[6]. Posiadanie zwierzątka – jak nauczyć dziecko odpowiedzialności? Dzień, w którym sprowadzacie nowego członka rodziny, jest wyjątkowy – zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Nasze pociechy nauczą się dzięki zwierzakowi odpowiedzialności i wyrozumiałości wobec innych. Oto kilka wskazówek, jak powoli uczyć dzieci troski o życie i wychowanie zwierzątka: Razem zdobywajcie informacje: czas poświęcony na opiekę nad zwierzęciem jest uzależniony od jego gatunku. Dowiedzcie się zatem jak najwięcej o hodowli waszego pupila i omówcie w rodzinnym gronie, jakie będziecie mieli zadania i jak się nimi podzielicie. Zastanówcie się też dobrze nad tymi długoterminowymi konsekwencjami posiadania pupila. Decyzja o przygarnięciu zwierzaka nie może być lekkomyślna. W końcu nowy członek rodziny zostanie z wami na trochę i będzie od was zależny. Zacznijcie od prostych zadań: niektóre aspekty opieki nad zwierzętami będą zbyt skomplikowane dla małych dzieci. Na przykład sprzątanie całej klatki królika nie należy do prostych zadań. Jednak napełnienie poidełka lub podanie karmy do miski nie powinno nastręczać zbyt wielu problemów nawet maluchowi w wieku przedszkolnym. Wesprzyj swojego malucha: dzieci – szczególnie na początku opieki nad zwierzętami – potrzebują pomocy rodziców. Z wiekiem będą jednak znacznie bardziej samodzielne. Pełną odpowiedzialność za niektóre zwierzęta, w zależności od swojej dojrzałości emocjonalnej, mogą przejąć już w wieku 10-12 lat. Zademonstruj właściwy sposób postępowania: warto – także w przypadku starszych dzieci – ciągle pokazywać jak obchodzić się ze zwierzętami. Pokazuj, jak dotykać i głaskać czworonogi. Wytłumacz, że nie wszystkie pupile lubią gdy się je nosi na rękach. Naucz dziecko także, kiedy nie powinno przeszkadzać zwierzakowi. Nie zapomnij również wspomnieć o właściwej higienie. Jako rodzic ponosisz odpowiedzialność nie tylko za swoje dziecko, ale także za to jak obchodzi się ono ze swoim pupilem. To na tobie spoczywa ostateczny obowiązek dbania o nowego członka rodziny. Nie bój się wymagać od dziecka wsparcia w tych zadaniach. Dzięki temu rozwinie swoją cierpliwość, poczucie obowiązku, a ty dowiesz się, czy możesz na nim polegać. Podsumowanie Posiadanie zwierząt domowych rozwija umiejętności manualne oraz poczucie odpowiedzialności dziecka. Dobrze sprawowana opieka wzmacnia poczucie własnej wartości każdego człowieka. Nasze dzieci zdobywając zaufanie swoich pupili, mogą poczuć się potrzebne. Pamiętaj jednak, że nie każdy gatunek nadaje się na pierwsze zwierzę. Jako rodzic musisz zagwarantować odpowiednie warunki do trzymania danego zwierzęcia w domu, a swoją pociechę stopniowo wprowadzać w świat opieki nad zwierzętami. W ten sposób spełnisz nie tylko życzenie swojego dziecka, ale sprawisz, że będzie się lepiej i szybciej rozwijało. Żródła: [1] [2] [3] [4] [5] [6] Źródła zdjęć: zł Iwona Krzemińska Jaki to zawód? Atlas dla dzieci zł Jarosław Górski Jaki to kontynent? Atlas dla dzieci zł Jacek Twardowski Jaki to gad? Atlas dla dzieci zł Monika Płóciennik Jak zmieniamy świat? Atlas dla dzieci zł Izabela Winiewicz-Cybulska Jaki to obraz? Atlas dla dzieci zł Janusz Jabłoński Jaki to pojazd? Atlas dla dzieci zł Jarosław Górski Jaki to wynalazek? Atlas dla dzieci zł Mateusz Sawczyn Jaki to instrument? Atlas dla dzieci zł Przemysław Rudź Jaka to gwiazda? Atlas dla dzieci zł Krzysztof Szujecki Jaki to sport? Atlas dla dzieci zł Mateusz Sawczyn Jaki to taniec? Atlas dla dzieci zł Izabela Winiewicz-Cybulska Jaka to budowla? Atlas dla dzieci zł Kamila Twardowska, Jacek Twardowski Jaki to koń? Atlas dla dzieci zł Kamila Twardowska, Jacek Twardowski Jaki to owad? Atlas dla dzieci zł Anna Iglikowska Jaki to pies? Atlas dla dzieci zł Jacek Twardowski Jaki to pająk? Atlas dla dzieci zł Przemysław Rudź Jaki to dinozaur? Atlas dla dzieci zł Jarosław Górski Jaka to osoba? Wielcy Polacy. Atlas dla dzieci zł Aleksandra Halarewicz Jaki to owoc? Atlas dla dzieci zł Aleksandra Halarewicz Jakie to drzewo? Atlas dla dzieci zł Dominik Marchowski Jaki to ptak? Atlas dla dzieci Puzzle dla 3-latka - jakie będą najlepsze?Trzyletnia pociecha staje się coraz bardziej samodzielna - chętnie eksploruje świat, uczy się nowych rzeczy i coraz lepiej rozumie otaczającą ją rzeczywistość. My, jako opiekunowie, możemy wspierać rozwój ukochanego maluszka i zachęcać go do zabaw, które nie tylko sprawią masę frajdy, ale też korzystnie wpłyną na jego procesy poznawcze. Wśród wielu różnorodnych zabawek czy gier dostępnych na rynku są również puzzle. Czy jednak będą one odpowiednie dla tak małych dzieci? Jakie puzzle dla 3-latka wybrać? Przede wszystkim duże i czytelne! Nie mylmy ich przypadkiem z propozycjami układanek dla dorosłych. Kupmy maluchom zestaw dużych, drewnianych klocków. Ogromną popularnością cieszą się również puzzle z pianki, które można komfortowo układać na podłodze. Po złożeniu tworzą one matę i zarazem idealną przestrzeń dla dalszej zabawy! Wśród dużych puzzli dla 3-latka szukajmy także przestrzennych zestawów. Kolejną ważną kwestią, o której nie należy zapominać podczas poszukiwania odpowiednich układanek, jest oczywiście liczba poszczególnych „klocków”. Żaden berbeć nie podoła złożeniu kilkudziesięciu czy nawet kilkunastu składowych obrazka. Zaczynajmy więc od niewielkich zestawów i zwiększajmy stopniowo poziom trudności puzzli dla 3-latka. Ile elementów warto brać na początku pod uwagę? Pięć czy dziesięć będzie w zupełności wystarczające! Kiedy nasza pociecha opanuje ich sprawne składanie, możemy zachęcić go do układania większych i nieco bardziej skomplikowanych obrazków. Co jeszcze musimy wziąć pod uwagę, gdy kupujemy puzzle? 3 lata to wiek, gdy maluszek zwiększa zakres zainteresowań, ogląda coraz więcej bajek, uczy się nazw zwierzątek czy poszczególnych kolorów. Wybierajmy więc takie układanki, które będą również atrakcyjne dla latorośli. Kolorowe zestawy, przedstawiające między innymi ulubione postaci z kreskówek, niewątpliwie uatrakcyjnią wspólną zabawę. Puzzle dla 3-latka możemy potraktować także jako narzędzie edukacyjne, dzięki któremu nasz maluch nauczy się między innymi rozróżniać barwy. Dołączył: 2011-02-11 Miasto: Idzików Liczba postów: 1320 26 listopada 2012, 17:57 Chciałabym kupić jakieś zwierzątko dla syna. Już z nim o tym rozmawiałam i wyraził chęć, ale nie wiem jakie . Na pewno odpada pies i kot. Zastanawiam się nad chomikiem , co myślicie o tym albo może macie jakiś pomysł na zwierzątko ? 26 listopada 2012, 19:39 dzięki za prawienie morałów, ja zaproponowałam mojemu dziecku a nie wciskam na siłę. dziecko uczy się po przez to jakiegoś obowiązku , opieki itd . A zresztą nie będę się tłumaczyć bo nie ma sensu... dziękuję tym co odp na moje pytanie bo o to mi to poszukaj sobie wypowiedzi osób doświadczonych w temacie, np. Doroty Sumińskiej. Salemka, oczywiście nie oddaje się kota czy czegokolwiek innego po narodzinach dziecka, ale to jest inna sytuacja. Pokazywać co dobre to przygarnąć zwierzaka ze schroniska albo nawet poszukać ewentualnego gryzonia w anonsach czy jest pełno takich którzy oddadzą swój chwilowy kaprys z całym asortymentem. Salemka 26 listopada 2012, 19:53 Swojego kota mam od organizacji pomagającej zwierzętom. 26 listopada 2012, 20:02 Salemka napisał(a): napisał(a):napisałam o co mi chodzi, o bezmyślność wynikającą z egoizmu. Odpowiedzialnie to znaczy: zaczyna się szukanie zwierzaka od określenia, co można mu osobiście zaoferować(i jest to szeroki zakres rozważań), potem można zastanawiać się nad własnymi oczekiwaniami a na końcu wybiera się najlepszą możliwą "zwierzęcią opcję". A nie kupić jeża ze sklepu bo to fajnie powiedzieć "mam jeża(i nic o nim nie wiem, mama sprząta jego kupe)", niewszystkie zwierzęta są do udomowienia, więc nie nakręcajmy tego cyrku kosztem mniejszych i bez zgadzam się z Tobą. I nie chodzi mi o to, że to co opisałaś jest złe - bo, ale odpowiedzialność to także zastanowienie się, jakie zwierzę chcę mieć - później reality check - czy mogę mu zapewnić odpowiednie warunki. Jak nie to trudno. Nie będę mieć takiego zwierzaka, ale może inny? Co w tym nieodpowiedzialnego? wytłumacz mi. Rzucasz zupełnie bezpodstawne oskarżenia. Fajnie, że dbasz o dobro zwierząt, ale nie zagalopowuj się tak...już tłumaczę, jestem zdania że tylko ludzie, którym zależy najbardziej i naprawdę, zasługują na to by posiadać jakiekolwiek zwierze. W ten sposób można sukcesywnie zmniejszać ilość np psów w schroniskach i tych które kończą żywot umierając z głodu przywiązane do drzewa, a nawet tych które nieświadomie robią krzywdę ludziom, bo są niezsocjalizowane(całe życie na łańcuchu). Wybieram taki sposób selekcji chętnych na zwierzaka, bo zmniejsza on ryzyko występowania wyżej wymienionych sytuacji. Przecież im trudniej jest coś dostać czy osiągnąć, tym bardziej się to szanuje. A Autorce tematu nie chciałam prawić morałów, miałam nadzieję, że coś do kogoś dotrze, bo dziecku się zwierzaka nie kupuje. Czepiam się słów, bo nie kupić(nawet jeśli się płaci to nie pokazuje się tego dzieciom i nie mówi) i nie dziecku tylko dla całej rodziny, jako jej nowy członek. Może i jestem w Waszych oczach dziwna, ale nie chcę źle ani dla potencjalnej rodziny ani dla zwierzaka, a behawiorystyka zwierząt jest mi baaaardzo bliska :). Dołączył: 2007-08-27 Miasto: Hamak Liczba postów: 10059 26 listopada 2012, 20:08 ja nigdy nie mialam chomika zolwia etc ale mam teraz 2 szczury i je polecam:) chomik, zolw....dla mnie nuda, co takie dziecko bedzie z zolwiem robic?chomiki sa (badzmy szczerzy) malo madrymi zwierzątkami, choc fakt, uroczymi;)szczury są świetne, sa przede wszystkim badrzo fajne jesli sie je obserwuje, mnie do tej pory bawi patrzenie jak szczurek je, jak sobie wybiera najlepsze kaski i ucieka, jak sobie robi gniazdko w domku, chowa wszelkie szmatki w jednym miejscu zeby miec "bazę";), poza tym szczurki sa zdecydowanie bardziej towarzyskie od chomikow czy zolwi, ze szczurkiem mozna sie naprawde zaprzyjaznic, jesli dba sie o szczurki i poswieca im duzo czasu uwagi i da im sie duzo ciepla(chociaz nie wiem czy na 6 latka to nie za duzo- zalezy jak bardzo lubi zwierzeta i jak bardzo ma ochote sie zwierzatku poswiecic). Maly pewnie mialby duza frajde w urzadzaniu kaltki, taki szczurek musi miec czym sie zajac w klatce, wszelkiego typu jakies tunele, galezie, hamaczki, szczurki uwielbiaja :)minusy:konieczne wybiegi, zabezpieczenie kabli, szpar etc zeby szczur niczego nie pogryzl,duża klatka z pięterkamikrótko zyje:(adopcja przynajmniej 2 szczurkow tej samej plci, zwierzeta typowo stadne ;) Nie wiem czy nie przesadzilam ze szczurkiem, nie wiem jak rozwiniety jest 6 latek ;) jesli sama chcesz sie zajmowac tym zwierzatkiem i ma byc bardziej dla Ciebie niz dziecka to polecam, jesli chodzi o to zeby dziecko samo wszystko robilo, zmianialo zwirek , wode, oswajalo zwierzaka z czlowiekiem no to moze byc trudno, bo ze szczurkiem czasem jest sporo roboty a klatka- jak mowilam, musi byc przyjemnosc jest ogromna bo to sa inteligentne zwierzaki i czasem mogą nieźle zaskoczyc czlowieka:)Polecam forum jesli bys zaczela o nich myslec, i tam zapoznanie sie chociaz z podstawami jesli chodzi o te zwierzątkaPapuzek nie polecam, potrzebuja byc wypuszczane zeby sie wylatac a przy tym bardzo paskudzą, w dodatku sa bardzo glosnymi zwierzętami wiec zwyczajnie po czasie trafi Was szlag. Ktoś cos wspomnial chyba o koszatniczce czy myszoskoczku- to mogloby sie dzieciakowi spodobac, fakt, to takie slodkie kuleczki ;).Nie polecam świnek morskich- moim zdaniem szybko mu sie znudzi taka swinka morska...Żółwi nie polecam bo są wymagajace, terraria sa strasznie drogie a taki zolw (jeszcze zalezy jakiego byscie chcieli) potrzebuje naprawde sporego terrarium. Na pewno nie polecam też wszelkich kameleonow czy innych takich ;),Uff, nie no jest nad czym myśleć, możliwości jest mnóstwo ale przede wszystkim pamietaj ze zanim sie zdecydujesz przemysl wszelkie za i przeciw, plusy i minusy trzymania danego zwierzatka no i byloby juz w ogole super gdybys na jakims porzadnym forum poczytala co i jak przygotowac i jak zajmowac sie danym zwierzatkiem zeby bylo mu dobrze :-) Salemka 26 listopada 2012, 20:14 Masz dużo racji, ale uważam, że nie słusznie naskoczyłaś na autorkę - bo brak Ci podstaw, żeby ocenić ja jako tą, która nie będzie dbała, kochała i traktowała zwierzaka, jak członka rodziny. Kartofelek80 26 listopada 2012, 20:32 ja bym za psem obstawała vibeke33 26 listopada 2012, 20:33 Ja jestem zdania, że jeżeli dziecko samo nie namawia na zwierzaka to lepiej go nie kupować. Zwierzaka można kupić dziecku które się jakimś zwierzakiem zainteresuje na tyle, że będzie wiedział o nim naprawdę sporo. Sama mam świnkę morską ..ot kaprys córki. Nie ja ją kupiłam tylko babcia ( ja się dowiedziałam po fakcie) . No i finał jest taki, że to ja się nią opiekuję, karmię, sprzątam itd. Zwierzak to obowiązek .. komu go dasz jak pojedziecie na wakacje np?. Dołączył: 2009-01-12 Miasto: Warszawa Liczba postów: 2148 26 listopada 2012, 20:40 Pandorcia napisał(a):\zwierzatko to nie zabawka;/!!!!!!!!!A powiedz mi mądralo, kiedy autorka ma się przekonać jakie jej dziecko ma stosunek do zwierząt??? 6 lat to już moim zdaniem spore dziecko, które powinno uczyc sie opieki i odpowiedzialności. jeśli kupuje się chomika 2 letniemu dziecku a takich przypadków jest milion to wtedy przesada, ale moim zdaniem zwierze = prawidłowy rozwój dziecka. A synek ma rodzeństwo? Dołączył: 2007-08-29 Miasto: Tomaszów Mazowiecki Liczba postów: 11 26 listopada 2012, 20:42 Hej!!! \Ja też mam syna w wieku 6 lat. CHciał bardzo zwierzątko. Zastanawialismy się jakie, bo pies i kot odpadał zdecydowanie. Rozmawialiśmy w sklepie zoologicznym i pan polecił nam tylki i tylko świnke morska. Kupilismy. Jest cudna. Nie ucieka po katach jak chomik, reaguje na glos, chodzi za nami jak pies jak jest wypuszczona z klatki. Jak przychodzimy do domu, czeka na nas w klatce, stoi na łapkach i jak nikt do niej nie podejdzie to piszczy. Wskakuje nam sama na kolana, chce żeby ją głaskać i przy tym tak fajnie mruczy. Jest cudna. Przede wszystkim nie gryzie jak chomik i nie ucieka. Zdecydowanie polecam świnkę. A synek się z nią fajnie bawi, buduje jej z klocków a ona tam wchodzi. Pozdrawiam NastyGal 26 listopada 2012, 20:44 Mam lepszy pomysł - kup zwierzątko sobie, a dziecku tylko powiedz, że ma o nie dbać i niech będzie ono jego ale "na niby" (mniemam, że chcesz nauczyć go odpowiedzialności?) , dzieciak znudzi się za miesiąc, a zwierzątko trzeba karmić, sprzątać po nim itp. - Ty musisz potem przejąć te obowiązki, jeśli tak by się stało. Może rybki? Edytowany przez NastyGal 26 listopada 2012, 20:48 Zastanawiasz się, jakie zwierzątko dla dziecka jest najbardziej odpowiednie? Maluchy, które dorastają w otoczeniu psów, kotów czy innych, mniejszych lub większych, stworzeń, często są bardziej empatyczne i od małego uczą się odpowiedzialności za drugą, żywą istotę. Zwierzęta mają również wpływ terapeutyczny. Jednak zwierzątko domowe dla dziecka to nie zawsze dobry pomysł. Co warto mieć na uwadze zanim zgodzimy się na błagania brzdąca? Zwierzątko dla dziecka, czyli dla rodziców Dzieci zaczynają prosić o pieska, kotka czy króliczka w wieku 3-4 lat. Zaczynają wówczas doceniać miły dotyk zwierzęcej sierści, z ciekawością podchodzą do psów i chętnie je głaskają, rozpoznają stworzenia podczas układania puzzli czy zajęć edukacyjnych w przedszkolu. Psy są niezwykle popularnymi zwierzętami domowymi w naszym kraju. Maluch nieustannie obserwuje je podczas spacerów, na placach zabaw i w parkach. Niezależnie jednak od tego, czy wybór padnie na wesołego psiaka, niezależnego kota lub malutkiego chomika, zwierzę zawsze będzie dodatkowym obowiązkiem przede wszystkim dla rodzica. Nie można wymagać od przedszkolaka, by wyprowadzał psa na spacer, woził kota do weterynarza albo obcinał pazurki gryzoniom. Jeśli więc jako rodzice nie lubicie zwierząt lub jesteście zabiegani, lepiej nie brać na siebie tej dodatkowej odpowiedzialności, nawet gdy maluch zarzeka się, że będzie zajmował się zwierzakiem. Takie deklaracje, nawet w ustach bardziej samodzielnych nastolatków, nie zawsze mają pokrycie w rzeczywistości. Najpopularniejszy wśród stworzeń domowych pies będzie idealnym towarzyszem dla ruchliwego malca. Jeśli mieszkacie w dużym mieszkaniu albo w domu z ogródkiem można pomyśleć o większym psie (np. golden retrieverze czy border collie). W przypadku małego mieszkania lepiej wybrać mniejszą rasę (np. West Highland white terriera czy buldoga angielskiego). Psy mają znakomity wpływ na dzieci ze spektrum autyzmu, a także na maluchy wyjątkowo nieśmiałe lub te, które często czują się zagubione. Duży, łagodny pies może dodawać dziecku odwagi, mały towarzyszyć mu w zabawach na świeżym powietrzu. Warto wybierać psy o łagodnym usposobieniu i cierpliwe, a szczeniaki wychowywać zgodnie z zaleceniem tresera. Dziecko należy nauczyć, że pies potrzebuje przestrzeni, miejsca na wypoczynek i zdecydowanie nie lubi szarpania oraz zaczepiania. Kot jest zwierzęciem niezależnym, bardzo samodzielnym, czystym i nie potrzebuje wyprowadzania na spacery. Do szczęścia wystarcza mu miska karmy, woda, kuweta ze żwirkiem i zaciszne miejsce, w którym może się schować. Spokojny i cierpliwy kot lub żwawy kociak to znakomity zwierzak nawet dla noworodków. Wiele kotów chętnie towarzyszy niemowlakom podczas popołudniowych drzemek, mrucząc uspokajająco. Jakie małe zwierzątko dla dziecka? Wśród małych zwierzątek dla dzieci przodują chomiki i świnki morskie. W przypadku tych pierwszych gryzoni trzeba pamiętać, że są to zwierzęta lubiące samotność i najbardziej aktywne stają się w nocy. Są bardzo delikatne na ewentualne ściśnięcia, dlatego należałoby poinformować dziecko, że ma się obchodzić z nim ostrożnie. Chomiki rzadko dają się oswoić. Z kolei świnki morskie mogą ważyć ponad 1 kg, trudno więc zgubić je gdzieś w domu. Nie wszyscy jednak wiedzą, że świnki są zwierzętami stadnymi, dlatego nie powinno się ich trzymać w klatce pojedynczo. Dwie świnki potrzebują dużo miejsca do biegania. Nie są jednak trudne w utrzymaniu – jedzą tanie siano i zwyczajne, polskie warzywa. Zwierzątko domowe dla dziecka z alergią Każde zwierzątko może uczulać. Dzieci miewają alergię na sierść psów, gryzoni, kotów, a nawet na pióra ptaków. Stworzenia, które zamiast sierści posiadają włosy, również mogą uczulać, gdyż alergeny znajdują się w ślinie. Maluch wykazujący intensywną reakcję na alergeny (tzn. kaszle, łzawi, ma suchą skórę) nie powinien przebywać w otoczeniu zwierząt, zwłaszcza futerkowych. W takim przypadku można pomyśleć o żółwiu albo o akwarium z rybkami. Istnieją jednak rasy psów czy kotów, które uczulają w mniejszym stopniu, więc mogłyby być wspaniałymi towarzyszami szkraba. Wśród kotów są to np. koty syberyjskie, norweskie lub Meine Coony, natomiast wśród psów: pudle, terriery (Yorkshire lub West Highland white), sznaucery czy Shih tzu. Kiedy dziecko nie może mieć zwierzątka… Sytuacje, kiedy maluch nie może stać się właścicielem czworonoga, są trudne. Jeśli dziecko jest zbyt małe na opiekowanie się żywą istotą, ma mocną alergię, czy też rodzina z różnych powodów nie jest w stanie przygarnąć do domu zwierzaka, pozostaje jedno rozwiązanie: interaktywna zabawka. Sympatyczny piesek lub kotek na baterie to zwierzaki, których nie trzeba wyprowadzać na spacer, karmić i wozić do weterynarza. Jednak maluch może się z nimi bawić, pielęgnować je, karmić z miseczki i dobrze bawić się w ich towarzystwie.

jakie zwierzątko dla 3 latka